ครูศิลป์ สร้างศิลปะ เพื่อ ศิลปะและศิษย์ โดย ผศ.สุรสิทธิ์ เสาว์คง




 บทบาทของครูสอนศิลปะ ถ้าไม่สร้างผลงานศิลปะเลย  ผลร้ายที่จะตามมา มีหลายประการ เช่น :-



1. ขาดความเชื่อมั่นในตัวเอง , ความแข็งแกร่งในจิตใจ ลดน้อยลง

2. ทักษะทางฝีมือถดถอย , นิ่งอยู่กับที่ ไม่มีการพัฒนา  ผลงานที่ปรากฏลดคุณค่าลง

3. สติ ปัญญาทางความคิด สร้างสรรค์ ขาดช่วง ไม่เลื่อนไหล กลายเป็นคนเฉื่อยชา ล่าถอยในความคิด

4. เสื่อมศรัทธาจากเหล่าบรรดาลูกศิษย์ ทั้งหลาย ( ศิษย์ที่มีนิสัยเกียจคร้านติดตัว ยิ่งเสริมให้ มีมากขึ้น เพราะขาด-ตัวอย่างที่ จะช่วยเสริม ให้เกิดแรงผลักดัน ในการสร้างผลงาน  )

5. อย่าลืมว่า โลกของศิลปะมีการพัฒนาไปอย่างรวดเร็ว ถ้าครูสอนศิลปะไม่เปิดหูตาให้ทันต่อ โลกาภิวัตน์ – ก็จะเป็นผลร้ายแก่เหล่าลูกศิษย์ เปรียบเสมือน พ่อแม่ เลี้ยงลูกให้อุดมสมบูรณ์แค่ร่างกาย แต่โลกทัศน์ ไม่เปิดให้ลูกได้สัมผัส ไม่เสริมส่งให้ลูกได้มีโอกาส ในแต่ละช่วงของการพัฒนาการทางความคิด โอกาสและสภาพแวดล้อมมีส่วนช่วยมากกับวัย เจริญพันธุ์ ลูก

6. ศิลปะเป็นศาสตร์ที่ละเอียดอ่อน ครูจึงเป็นตัวอย่าง ที่ต้องชี้แนะในสิ่งที่ถูก ที่เกิดประโยชน์ และคุณค่าทางความคิดที่นำไปสู่การพัฒนาการ และการคลี่คลาย  ถ้าให้ในสิ่งที่ผิด ตราบาปก็จะติดตัวและสะท้อนกลับ มาสู่ครู    องค์ประกอบของการก่อเกิดศิลปะ    พอสรุปได้ :-



            ปัจจุบัน ศิลปะเกิดขึ้นจาก ฝีมือและความคิดของเหล่า ศิลปิน ทั่วโลก มีหลากหลายรูปแบบและความคิด ตราบใดที่ โลกยังหมุน สุริยะจักรวาลยัง ดำเนินไป  ของกลไก ตามธรรมชาติ โลกของศิลปะ ก็จะผันแปล ไปโดยไม่ยึดอยู่เพียง แค่ คุณค่าทาง  ความรู้สึก , ความมีระเบียบ, ไม่มีระเบียบ , ความงาม – อารมณ์ , รูปแบบทางรูปธรรม , นามธรรม , กึ่งรูปธรรม  ฯ ลฯ   ประเด็นอยู่ที่ ว่า   ยัง เหลืออะไรอีก ที่ศิลปินคนอื่นๆ ยังไม่คิดค้นแล้ว เอามาสร้างสรรค์ เพื่อแสดงออก  เพราะโลกของศิลปะในปัจจุบันไม่มีขอบเขตจำกัดถึงการแสดงออกแล้ว !  ดังนั้น จึงขอเตือนครูศิลปะทุกคน   จงอย่าหลงทาง เพลิดเพลินไปตามกระแสของโลกศิลปะเพราะ อย่างน้อยสุด ครูอย่างเราๆ ก็มาจากสายเลือด  ความมีมาตรฐานตามหลักทฤษฎีวิชาของศิลปะ( ACADEMY )  ทั้งของ เพาะช่าง , ศิลปากร  และสถาบันสอนศิลปะ  มีในประเทศไทย  ที่นักศึกษาได้เรียนจบ และสามารถ ทำได้ทุกอย่าง ไม่ว่าเขียนคน , สัตว์ , สิ่งของ และสรรพสิ่งต่างๆ  ทำได้หมด ดังนั้นความภาคภูมิใจ ของบรรดาอาจารย์ที่สอนลูกศิษย์ให้จบตามกรอบของหลักสูตรซึ่งได้กำหนดไว้   ก็น่าจะเป็นฐานกำลังให้เขาได้นำเอาประสบการณ์ความรู้ ไปสานต่อ ตามกำลังของศักยภาพของแต่ละคน  เท่านี้ก็น่าจะภาคภูมิใจแล้วสำหรับผู้เป็นครูอย่างเราๆ  

             
การรวมตัวของครูเพื่อสร้างสรรค์ผลงานให้สังคมได้รับรู้ ชื่นชม หรือ ติชม เป็นสิ่งที่เกิดประโยชน์อย่างอนันต์  ทุกสถาบันการศึกษาศิลปะน่าจะบรรจุไว้ในโครงการประจำปี เพื่อให้เกิดการสืบสาน ในการ สร้างสรรค์    และเผยแพร่เป็นเกียรติและศักดิ์ศรี ของสถาบัน และ แห่งความเป็น “ ครูศิลป์ สร้างศิลปะ เพื่อ ศิลปะและศิษย์ ”    อย่าลืมว่า “ ศิลปะยืนยาว ชีวิตสั้น” เป็นคำพูด  อมตะที่สุด ที่ท่าน ศาสตราจารย์ ศิลป์ พีระศรี ได้กล่าวไว้.

ผู้เขียนบทความ: Admin
เวลาป้อน: 21 ธ.ค. 2011 14:36
แก้ไขล่าสุด: 23 ธ.ค. 2011 13:19
จำนวนการเปิด: 1,241

 

ข้อคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ
ลิขสิทธิ์ © 2010 คณะศิลปกรรม และสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา
สงวนไว้ซึ่งสิทธิทั้งหมด
95/2 ถ.ซุปเปอร์ไฮเวย์ลำปาง-เชียงใหม่ ต.ช้างเผือก อ.เมือง จ.เชียงใหม่ 53000
โทรศัพท์ 053-414250 / โทรสาร.053-414253